Verhip… een knobbel!

Plots voelde ik hem, onder de douche. Hij was niet te missen. Groot, hard en ovaal. Een knobbel in mijn borst.

Er was geen paniek. Ik heb even de tijd genomen om het te laten bezinken. Ik wist dat mijn periode (menstruatie klinkt zo raar als je geen baarmoeder meer hebt) eraan zat te komen en dan doen sommige borsten ook best raar. Ik noem het altijd mijn ‘pijnlijke tieten week’. Die moest ik eerst maar eens afwachten.

In de tussentijd ging het met mijn lieve schoonmoeder erg slecht en zou ze ons snel gaan verlaten, wisten we. In de dagen van waken bij haar, ging ik dan toch bij de huisarts langs. En ja, de knobbel moest beter onderzocht worden. Naar de mammapoli dus.

Deze mooie Pollewop ‘Jools’ droeg ik bij de uitvaart…

Er was een wachttijd bij de mammapolie, maar dat vond ik niet erg. Onze (schoon)moeder konden we nu in alle rust en kalmte begeleiden naar en tijdens de uitvaart. De dag erna stond mijn date gepland met de tietenplet-machine! Ik zag er tegenop hoor. Het leek mij niets, dat gesjor aan je borst door een vreemde dame. Maar wat moet, dat moet.

Het viel uiteindelijk mee! Het is zeker niet prettig maar echt super pijnlijk was het nou ook weer niet: Je staat ongemakkelijk. Je borst wordt op zo’n ‘tafeltje’ gekleid en dan komt de plexiglas plaat erop. Handmatig geeft de verpleegkundige nog een kleine extra draai aan de plaat en dan gaat de ‘kopieer-machine’ er bovenlangs. 

In totaal gebeurt dat 4x, elke borst in 2 standen. Daarna mag je door naar de volgende ronde voor de echo. De radiologe met koude vingers, smeert de op lichaamstemperatuur gebrachte gel op de borst want anders zou je er maar van schrikken (nee, die koude vingers waren prima😉). De ene na de andere zwarte plekje wordt zwijgend aangeklikt en opgemeten op het scherm… 

Gelukkig kwam het verlossende antwoord direct van haar: het zijn cystes. Groot, dat zeker: 5,5 cm, maar gewoon gevuld met vocht. Of ik er last van had? Dan kon zij ze gelijk aanprikken en leeg laten lopen. Maar neuh… last heb ik er niet van dus laat maar ff zitten. Het is wel even genoeg kermis geweest dacht ik zo.

Na 2 uur wachten kwam ik alsnog bij de chirurg, want dat moet. Verder onderzoek hoeft niet meer, wel heb ik de boodschap meegekregen dat ik bij het eerstvolgende bevolkingsonderzoek weer de pisang zal zijn: ze de cystes zullen vinden en ik weer naar de mammapoli zal moeten. Nou… hoi dan maar? 

Moraal: vrouwen die in hun cyclus ’pijnlijke tieten-weken’ hebben, zijn meer bevattelijk voor dit soort cystes. Vooral vlak voor en tijdens hun overgang. Jezelf controleren blijft belangrijk en bij elke (nieuwe) knobbel moet je het laten onderzoeken. Echt leuk is het niet, maar het is minder erg dan het lijkt. Tip voor jurkenzusjes: doe een mooi spiekbroekje aan onder je jurk. Dan sta je toch net even wat fijner bij de tietenpletter.

Groetjesss van mij. Omarm jezelf en je gezondheid. That’s all that matters really😘 Hieronder twee links naar sites waar je veel prettig geschreven informatie kan vinden

https://www.thuisarts.nl/knobbeltje-in-borst/ik-merk-verandering-in-mijn-borsten

https://www.margriet.nl/fitengezond/borstkanker/deze-knobbeltjes-in-je-borst-zijn-onschuldig/

20 Comments

    1. Ja, gelukkig wel! Ben blij dat het onderzoek mee viel en ik ondanks alles dat bezoekje aan de arts wel gepland heb… kop in het zand is echt niet goed (en hoeft gelukkig echt niet). Dank je, het zijn inderdaad een paar hele zware weken geweest. Het verdriet moet een plekje krijgen.

      Like

  1. Dat was wel even schrikken zeg! Gelukkig valt het mee voor je! Zo zie je maar weer dat het heel belangrijk is je eigen lijf in de gaten te houden!
    Wat een emotionele tijd voor jullie, dan lijkt wel of alles tegelijk komt. Een groot gemis! Heel veel sterkte en neem de tijd om het een plekje te geven! Knuf voor jou! ❤️

    Liked by 1 persoon

  2. Dat zijn inderdaad pittige weken voor je geweest. Afscheid nemen en daarnaast toch spanning van wat er komen gaat.
    Ben blij voor je met de goede uitslag!
    Dan realiseer je je ineens hoe het er ineens ook anders uit kan zien. Daarom genieten van dingen die ons blij maken en geen energie steken in flutdingen.

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een pittige weken heb je achter de rug Caro. En nog waarschijnlijk, want het missen van een fijne schoonmoeder is ook niet niks. Gelukkig is het voor wat betreft het knobbeltje goed afgelopen. Het lijkt me enorm schrikken.

    Liked by 1 persoon

  4. Zo, dat is een pittige rollercoaster. Gelukkig viel het mee en kon je gelijk met een gerust(er) gevoel naar huis. Ik heb ook angst voor de tietenpletter, dus ik ben blij om te lezen dat het onderzoek an sich bij jou meeviel. Sterkte met alles de komende tijd 🌸🌸🌸

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Wilma Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.